Leopold Berlinerblau (ur. 27 grudnia 1901 w Warszawie, zm. 30 kwietnia 1940 w Katyniu) – polski lekarz laryngolog żydowskiego pochodzenia, podporucznik lekarz Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Szai Izaaka i Malki Kirszencwejg. Ukończył Szkołę Handlową Zgromadzenia Kupców w Warszawie, świadectwo dojrzałości uzyskał w 1921. Uczestnik wojny polsko-bolszewickiej. Ukończył studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Wileńskiego, po uzyskaniu tytułu doktora wszechnauk lekarskich był hospitantem w klinice otorynolaryngologii USB (do sierpnia 1929), a od czerwca 1930 socjalizował się w niej pod kierunkiem Jana Szmurły. Badania Berlinerblaua dotyczyły głównie twardzieli nosa.
Na stopień podporucznika rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1933 w korpusie oficerów sanitarnych, grupa lekarzy. W 1934, jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Wilno Miasto i posiadał przydział do Kadry Zapasowej 3 Szpitala Okręgowego w Grodnie.