Według tzw. teorii dotyczącej Svealand większość naukowców wyraża przekonanie, że Gamla Uppsala, we wczesnych przekazach pisemnych nazywana Uppsalą, była miejscem, w którym znajdowała się stara pogańska świątynia kultu Asów. Teoria ta zakłada również, że Uppland oraz rejony nad jeziorem Melar były miejscem pochodzenia Svearów oraz ich państwa Svealand.
Adam z Bremy opisuje Uppsalę z roku 1070 i określa ją jako centrum kultu pogańskiego z ogromną Świątynią w Uppsali, w której znajdowały się drewniane posągi Odyna, Thora i Frejra. W Gamla Uppsala odbywał się również duże Tingi - Tingi wszystkich Szwedów oraz duży targ, Disting (targ ten odbywa się raz na rok po dziś dzień).
Inne źródła podają, że pod koniec XI wieku pod rządami króla Sven Blota nastąpiło ożywienie kultury pogańskiej. O ogromnym znaczeniu Gamla Uppsala w szwedzkiej tradycji świadczy fakt, iż kiedy Szwecja otrzymała swoje arcybiskupstwo w roku 1164, to zostało ono ulokowane właśnie w tym miejscu. W praktyce jednak, w związku ze stałym oddalaniem się pławnej wody, miejscowość straciła swoje strategiczne znaczenie.