thumb|Nagrobek Władysława Kosydarskiego na cmentarzu Powązkowskim Władysław Kosydarski (ur. 27 grudnia 1884 w Ostręgowej w powiecie tarnowskim, zm. 30 stycznia 1954 w Warszawie) – polski inżynier i działacz ludowy, poseł na Sejm I, II i II kadencji (1922–1935) oraz na Sejm Ustawodawczy (1947–1952).
Życiorys Ukończył seminarium nauczycielskie w Tarnowie i pracował jako nauczyciel (w Milówce i w Żywcu) na terenie Galicji. W 1915 został absolwentem Politechniki Lwowskiej (z tytułem inżyniera dróg i mostów).
W 1905 wstąpił do Polskiego Stronnictwa Ludowego. Później należał do PSL „Piast” (w latach 1921–1924 i w 1927 zasiadał w Radzie Naczelnej), z ramienia którego wybrano go w 1922 na posła w okręgu tarnopolskim. W tym samym okręgu 1928 i 1930 uzyskiwał reelekcję z listy BBWR. W latach 30. XX wieku zatrudniony jako dyrektor Zarządu Robót Czerpalnych w Gdyni. W czasie II wojny światowej przebywał w Galicji. W 1945 znalazł się w Szczecinie, gdzie sprawował funkcję wicedyrektora Szczecińskiej Dyrekcji Odbudowy Portu, pracował również w Urzędzie Morskim i pełnił mandat członka Wojewódzkiej Rady Narodowej. W 1946 znalazł się w PSL „Nowe Wyzwolenie”, z ramienia którego powrócił w 1947 do Sejmu. W listopadzie 1947 przystąpił wraz z partią do Stronnictwa Ludowego (zarówno w PSL „NW”, jak i w SL, był członkiem RN), a po tzw.