thumb|240px|Zamkowy stołp Zamek Henneberg – średniowieczny zamek, leżący na południe od Henneberga, w Turyngii, w Niemczech.

Zamek powstał ok. XI wieku. Po raz pierwszy wzmiankowany w 1096, jako własność grafa Godebolda II i jego brata Poppo von Henneberg. Przez wieki był własnością rodu von Henneberg i bocznych linii (Botenlauben, Strauf, Hartenberg, Aschach, Römhild i Schleusingen). Od 1274 należał do grafa Bertholda VII von Henneberg-Schleusingen – opiekuna księcia Ludwika (późniejszego cesarza Ludwika IV). Graf Berthold w 1310 otrzymał także tytuł książęcy.

W XIII w. zamek został rozbudowany, umocniony i pełnił funkcje reprezentacyjne. Stracił na znaczeniu w XIV w. Zaś w 1525 został zniszczony w trakcie wojny chłopskiej. Od tamtego czasu nie był odbudowany. Ponadto w 1583 zmarł ostatni przedstawiciel męskiej linii von Henneberg-Schleusingen – graf Georg Ernst. Mimo to, część zamku była zamieszkiwana aż do początku XVII w.

W 1784 ruiny zamku znalazły się w ręku księcia Georga I von Sachsen-MeiningenPor. Saksonia-Meiningen i Hildburghausen, który planował przywrócić im dawną świetność. W XIX w. podjęte zostały także pierwsze prace wykopaliskowe. Kontynuował je w latach 30. XX w.