W 1772 arcybiskup Wacław Sierakowski podniósł kościół do rangi kolegiaty. Była to trzecia kolegiata w archidiecezji lwowskiej, po stanisławowskiej i żółkiewskiej. Składała się ona z trzech prałatur – prepozytury, scholasterii i kantorii oraz trzech kanonii gremialnych. Prałatury otrzymały uposażenia. Z okazji zmiany statusu wnętrze świątyni zostało odrestaurowane i pokryte polichromiami, których autorem był prawdopodobnie Marcin Stroiński. W 1780 arcybiskup Sierakowski dokonał aktu konsekracji kolegiaty. W 1785, po zniesieniu przez cesarza Józefa II kolegiat, kościół Matki Boskiej Śnieżnej stał się ponownie kościołem parafialnym. W następnych dziesięcioleciach kościół podupadł.

W latach 1888–1892 dokonano przebudowy kościoła w stylu neoromańskim pod kierunkiem Juliana Zachariewicza. Ściany pokryto mozaiką o tematyce maryjnej. Poddano renowacji ołtarz. Z Innsbrucka sprowadzono witraże. Przed kościołem ustawiono rzeźbę ze sceną Niepokalanego Poczęcia Maryi, prawdopodobnie autorstwa Pinsla.

W latach 90. miała miejsce kolejna renowacja świątyni;