Topola (oryg. ukr. Тополя) – ballada Tarasa Szewczenki napisana w 1839 i opublikowana w tomie Kobziarz. Po raz drugi ballada ukazała się drukiem w 1860 w wersji poprawionej przez poetę.
Treść Balladę otwiera opis samotnej, rosnącej na stepie ukraińskim topoli schylanej do ziemi przez podmuchy wiatru. Następnie podmiot liryczny przechodzi do opisania jej historii. Wiele lat wcześniej młoda dziewczyna zakochała się w Kozaku, który udał się na wyprawę i nie wrócił. Samotna dziewczyna zaczęła niedomagać, tymczasem jej matka planowała wydanie jej za mąż za bogatego, ale znacznie starszego mężczyznę, mimo jej protestów. Wówczas dziewczyna udała się do ludowej wróżki, która dała jej flaszkę czarodziejskiego ziela. Miało ono przywrócić jej urodę i sprawić, że Kozak - o ile żyje - wróci do niej. Po wypiciu ziela dziewczyna zmieniła się w topolę rosnącą samotnie na stepie.