Leon Szymon Pryba (ur. 18 lutego 1900 w Karsinie, zm. 16 sierpnia 1942 w Dachau), polski duchowny katolicki, proboszcz w Nowym Mieście Lubawskim, działacz społeczny, ofiara obozu koncentracyjnego.
Naukę gimnazjalną pobierał w Chełmnie i Starogardzie Gdańskim, jako uczeń gimnazjum starogardzkiego należał do samokształceniowego towarzystwa filomackiego. 14 czerwca 1924 przyjął w Pelplinie święcenia kapłańskie. Wsparty stypendium z tzw. funduszu sekularyzacyjnego, wyjechał następnie do Rzymu na dalsze studia w zakresie prawa kanonicznego, uwieńczone w 1926 doktoratem na Uniwersytecie Gregoriańskim.
Po powrocie do kraju prowadził lektorat języka niemieckiego i greckiego w Seminarium Biskupim w Płocku (1926–1930). Przeszedł następnie do szkolnictwa gimnazjalnego; uczył w Collegium Marianum w Pelplinie, od 1931 był prefektem kolejno w Nowym Mieście Lubawskim i w Chojnicach. Zajmował się popularyzowaniem wiedzy o Chojnicach i okolicy, m.in. jako redaktor czasopisma Towarzystwa Miłośników Chojnic "Zabory", stanowiącego miesięczny dodatek do "Dziennika Pomorskiego". W lipcu 1936 objął probostwo w Nowym Mieście Lubawskim. Patronował organizacjom parafialnym, prezesował lokalnemu kołu Towarzystwa Czytelni Ludowych, powołał w kwietniu 1939 Komitet Odbudowy Kościoła w Nowym Mieście Lubawskim.