W tym przypadku istnieje konieczność zdefiniowana w implementacji języka programowania możliwości badania ilości przekazanych do podprogramu argumentów w jego wywołaniu i sposobu pobierania kolejnych argumentów z listy wywołania, a także ich prawidłowej interpretacji, w tym rozpoznania typu przekazanej danej.
Języki programowania C W implementacjach języka C zgodnych z rozszerzeniem standardowym tego języka opracowanym przez ANSI, można definiować funkcje, które mogą być wywoływane ze zmienną liczbą argumentów. W tym przypadku deklarator funkcji, po parametrach określających argumenty wymagane, zawierać powinien symbol "..." (trzy znaki kropki).
Przykładem może być prototyp standardowej funkcji printf int printf(char *Format, ...);
Brak jest w tym standardzie określenia sposobu określania ilości argumentów, ich pobierania i interpretacji. Dlatego zwykle odpowiednia implementacja tego zadania należy do programisty. W przypadku funkcji printf jest to umieszczenie w pierwszym argumencie odpowiadającym parametrowi Format odpowiednich specyfikatorów, np. %i – dana typu int, %c – dana typu char, %s – napis (łańcuch znaków) itd. Brak argumentu dla kolejnego specyfikatora wygeneruje błąd.