W 1947 został oddelegowany do Wojskowego Sądu Grupy Operacyjnej Wisła, gdzie w ciągu 4 miesięcy skazał na śmierć 130 członków UPA lub ludzi z nią współpracujących (spośród 173 orzeczonych przez WSGO Wisła kar śmierci – 139 zostało wykonanych). Od 30 czerwca 1947 do 1 października 1952, pełnił funkcję sędziego Wojskowego Sądu Rejonowego w Krakowie. W tym czasie wydał 85 wyroków skazujących na karę śmierci. W 1952 rozpoczął zaoczne studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim, których nie ukończył. W sumie w czasie swej kariery sędziego, wydał co najmniej 216 wyroków skazujących na śmierć. W latach późniejszych pracował jako urzędnik Państwowej Inspekcji Pracy i prezes Handlowej Spółdzielni Inwalidów w Kielcach. 17 grudnia 1946 odznaczony Srebrnym Medalem Zasłużonym na Polu Chwały. Otrzymał też Srebrny Krzyż Zasługi, Medal za Odrę, Nysę, Bałtyk i radziecki Medal za Zwycięstwo nad Niemcami. Zmarł na gruźlicę w Kielcach.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Odznaczeni Medalem za Odrę, Nysę, Bałtyk Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Zasłużonym na Polu Chwały” Kategoria:Pochowani w Kielcach Kategoria:Sędziowie i prokuratorzy aparatu represji w Polsce (1944–1956) Kategoria:Sędziowie ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Urodzeni w 1922 Kategoria:Zmarli w 1973