Na samym dole centralnego pionu znajduje się Jan Chrzciciel w nowym wcieleniu, niosący swą własną odciętą głowę.
Centralne miejsce południowej ściany, podobnie jak w większości cerkwi, zajmuje wielka scena Drzewa Jessego. Odnaleźć tu można m.in. pogańskich filozofów, którzy wywarli wpływ na średniowieczną myśl chrześcijańską (Pitagorasa, Sofoklesa, Platona, Arystotelesa, Solona, a nawet Sybillę). Bliżej wejścia na tej samej ścianie znajduje się Akatyst ku czci Bogurodzicy przedstawiony w ponad dwudziestu scenach odpowiadających każdej części hymnu.
Przylegający do południowej ściany otwarty ganek arkadowy ozdobiony jest malowidłami wewnątrz – znajdują się tutaj sceny z Apokalipsy św. Jana, szczególnie zaakcentowana jest główna scena czyli Janowe widzenie nieba w czasach ostatecznych. W czterech rogach widnieją dalsze sceny apokaliptyczne, m.in. znaki na niebie i ziemi – opadanie gwiazd, czerwone Słońce, spadanie gór do morza, otwartą księgę, przybycie sprawiedliwych, jeźdźców Apokalipsy (widniejąca wśród nich śmierć jest klasyczna, z kosą, natomiast dwóch innych jeźdźców przedstawiono w ubiorach tureckich, co stanowi jasne świadectwo sposobu postrzegania zagrożenia osmańskiego). Wzdłuż kolumn podtrzymujących arkady widnieją trąby Apokalipsy. W północnym ganku znajdują się malowidła przedstawiające sceny z Genesis.