17 czerwca samolot Anson został przydzielony do patrolowania najbardziej prawdopodobnych dróg ucieczki z nadzieją na to, że zmusi to wroga do pozostawania w zanurzeniu w ciągu dnia i płynięcia na powierzchni w ciągu nocy. Beauforty wyposażone w radar zastąpiły Ansony po zmroku i kontynuowały poszukiwaniaWilson (2003), s. 111..
thumb|left|alt=trałowiec z okresu II wojny światowej na morzu. Okręt stoi na gładkiej powierzchni oceanu.|HMAS „Deloraine”
Rankiem 18 czerwca dwa Beauforty z 32 Dywizjonu RAAF zaatakowały bombami i ogniem maszynowym obiekt, który wzięły za okręt podwodny. „Deloraine” był mniej niż sześć mil od miejsca ataku RAAF, ale nie odpowiedział na wielokrotnie ponawiane próby kontaktu ze strony samolotów. Beauforty zameldowały, że uszkodziły wroga i 19 czerwca usilnie starano się zlokalizować i zatopić wroga. Dwanaście Ansonów stale przeszukiwało morze, podczas gdy sześć bombowców nurkujących Vengeance czekało w gotowości w pobliżu. Nie znaleziono jednak żadnych celów, więc założono, że mimo iż wróg został uszkodzony przez samolot z 32 Dywizjonu, zdołał uciecOdgers (1968), s.