Zmiana nastąpiła w połowie IX w., gdy linia przekazu Shitou zaczęła być coraz bardziej wpływowa, głównie dzięki pojawieniu się tak wybitnego mistrza jak Dongshan Liangjie i jego uczniów. Nagle Shitou został rozpoznany jako jeden z dwu (obok Mazu) przodków całego ruchu chan. Rozpoczęły się dyskusje, komu należy przypisać uczniów, którzy praktykowali u obu mistrzów. Zwłaszcza postać wybitnego mistrza Tianhuanga Daowu (748–807) budziła zrozumiałe kontrowersje, bowiem jego linia przekazu wyłoniła z siebie – oprócz szkoły caodong – jeszcze dwie inne szkoły chan: yunmen, której założycielem był Yunmen Wenyan (864–949) oraz fayan, której założycielem był Fayan Wenyi (885–958). Ostatecznie Daowu został przypisany Shitou. Obecnie wszystkie linie przekazu Dharmy chanu na świecie należą albo do Shitou, albo do Mazu.

W niektórych późniejszych źródłach, aby podkreślić jego wagę, jego linię przekazu nazwano „szkołą hunańską”, zapewne dla zrównoważenia ze szkołą hongzhou mistrza Mazu.

Mumia mistrza podczas chińskiej rewolucji w 1911 r. została przeniesiona do Japonii i znajduje się obecnie w klasztorze szkoły sōtō w Sōji w YokohamieJames Mitchell. Soto Zen Ancestor in China. s.