thumb|200px|Struktura bakteriofaga thumb|200px|Mikrofotografia elektronowa bakteriofagów przyłączonych do bakterii Terapia fagowa (fagoterapia) – metoda leczenia infekcji bakteryjnych, prowadzona w oparciu o specyficzne wirusy atakujące wyłącznie komórki bakteryjne.
Historia Metodę tę zastosował po raz pierwszy w 1919 roku współodkrywca fagów, frankokanadyjski lekarz Félix d’Hérelle, do leczenia osób chorych na czerwonkę bakteryjną. Metoda ta przeżywała rozkwit w latach 1920–1940, jednak w czasie II wojny światowej oraz po jej zakończeniu została wyparta przez leczenie oparte na antybiotykach. Równolegle z antybiotykoterapią była stosowana jedynie w Związku Radzieckim.
Od końca XX wieku w krajach zachodniej Europy terapia fagowa zaczyna być coraz częściej uważana za metodę przyszłościową i jedyny sposób leczenia chorób wywoływanych przez bakterie odporne na antybiotyki.
Mechanizm działania Po wniknięciu do komórki bakteryjnej bakteriofagi zaczynają powielać się, a następnie opuszczają komórkę, niszcząc ją. Kolejne cykle namnażania są możliwe do czasu, gdy w organizmie pacjenta są obecne komórki bakteryjne danego szczepu.