Piotrków Trybunalski Wąskotorowy (alternatywna nazwa Piotrków Sulejowski) – zlikwidowana wąskotorowa stacja kolejowa w Piotrkowie Trybunalskim, w województwie łódzkim, w Polsce. Była stacją początkową Piotrkowskiej Kolei Wąskotorowej.
Historia Stacja została uruchomiona w 1902 roku wraz z całą 19-kilometrową linią kolei wąskotorowej do Sulejowa; z racji lokalizacji przy Drodze Żelaznej Warszawsko-Wiedeńskiej pełniła rolę głównej stacji PKW. Początkowo, w zakresie infrastruktury stacja posiadała m.in. budynek dworcowy, 3 tory główne (przy siedmiu łącznie), dwustanowiskową lokomotywownię, obrotnicę - na którą wjazd był możliwy jedynie przez wspomnianą lokomotywownię - i rampę umożliwiającą przeładunek towarów z toru normalnego na wąski wraz z 1,7 km torów o rozstawie 1435 mm.
Stacja była kilkukrotnie rozbudowywana: pierwsze takie prace w 1908 objęły dobudowę toru umożlwiającego wjazd na obrotnicę z pominięciem lokomotywowni. W latach 20. do parowozowni od strony południowej dobudowano drewnianą szopę do napraw wagonów, zastępując ją pełnoprawnym przedłużeniem wspomnianej parowozowni o dwa dodatkowe stanowiska maksymalnie do końca lat 40. Po zakończeniu II wojny światowej dobudowano czwarty tor główny, a w latach 60.