Występowanie Perły słonowodne thumb|Pinctada margaritifera, muszla z perłą W czasach starożytnych perły słonowodne pochodziły głównie z Zatoki Perskiej i Zatoki Mannar, a ich zbiory były niewielkie. Przez tysiące lat aż do końca II wojny światowej, kiedy lepiej płatna praca przy wydobywaniu ropy naftowej zastąpiła trudnienie się lokalnej społeczności poławianiem pereł, Zatoka Perska z centrum położonym na wyspie Bahrajn dostarczała większość pereł słonowodnych na świecie. Większość bahrańskich pereł pochodziła i pochodzi od perłopławu Pinctada radiata, aczkolwiek w zatoce żyją też inne perłopławy, np. Pinctada margaritifera oraz gatunki z rodzin Pteria i Pinna, które również dostarczają pereł. Perły znalezione w muszlach Pinctada radiada charakteryzują się wybitnie silnym połyskiem i najczęściej są w kolorze białym, lekko kremowym, kremowym, lekko żółtym i żółtym, z pewnym stopniem różowego i zielonego „overtone”. Perły brązowe, czarne i szare są znacznie rzadsze. Wysoka temperatura i wysokie zasolenie, jako czynniki stresujące dla morskich organizmów, obniżają naturalną odporność, czyniąc perłopławy bardziej podatne na infekcje chorobotwórczymi pasożytami, przyczyniając się do wytwarzania naturalnych pereł (dookoła czynnika irytującego odkładana jest cieniutkimi warstwami masa perłowa aż powstanie perła).
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Perły naturalne · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.