Kielichowiec chiński (Calycanthus chinensis (W.C.Cheng & S.Y.Chang) P.T.Li) – gatunek rośliny z rodziny kielichowcowatych (Calycanthaceae Lindl.). Występuje naturalnie we wschodnich Chinach – w prowincji Zhejiang, w okolicach miast Jinhua i Tiantai. W Polsce spotykany jest w kolekcjach – w arboretach w Rogowie, Glinnej, Wrocławiu oraz Sycowie.
Morfologia Pokrój Zrzucający liście krzew dorastający do 1–3 m wysokości o pokroju rozłożystym. Pędy są jasne, rozgałęziają się dychotomicznie. left|240px|thumb|Pąk kwiatowy Liście Naprzeciwległe. Mają kształt szeroko owalnie eliptyczny, owalny lub odwrotnie jajowaty. Mierzą 11–26 cm długości i 8–16 cm szerokości. Blaszka liściowa błyszcząca, całobrzega lub nieregularnie ząbkowana na brzegu, o ostrym wierzchołku. Ogonek liściowy jest nagi, o długości 12–18 mm. Przylistki są nieobecne. Kwiaty Promieniste, obupłciowe, pojedyncze, nie wydzielają zapachu. Mierzą 4,5–7 cm średnicy. Liczne listki okwiatu ułożone są spiralnie na dzbankowatym dnie kwiatowym, są dwupostaciowe, zachodzące na siebie – 9–12 listków zewnętrznych mają odwrotnie jajowaty kształt i białą barwę, są nieco większe od mięsistych listków zewnętrznych, których jest 9–12 i różniących się żółtą barwą i eliptycznym kształtem. Pręciki są liczne, o krótkich nitkach.