Timofiej Wasiljewicz Prochorow, ros. Тимофей Васильевич Прохоров (ur. 22 stycznia 1894http://grg.org/Adams/G2.HTM w miejscowości Bagajewskaja nad Donem, zm. 13 lipca 2004 w Monachium) – pustelnik rosyjski rezydujący w Monachium, nazywany ojczulkiem Timofiejem (Väterchen Timofei).

Życiorys Opuścił Rosję w czasie II wojny światowej, kiedy wycofujące się wojska niemieckie skonfiskowały jego wóz konny, a samego Prochorowa zmuszono do pracy w charakterze woźnicy. Jak sam później mówił, w tym okresie miał pierwsze wizje maryjne. Po kilkuletniej podróży po Europie osiadł w Wiedniu (gdzie poznał przyszłą żonę Nataszę) i próbował wznieść świątynię prawosławną. Po odmowie miejscowych władz opuścił Wiedeń i zdecydował się zamieszkać na przedmieściach Monachium (1952).

W Monachium, w dzielnicy Oberwiesenfeld, wzniósł z gruzów i rozmaitych resztek najpierw kapliczkę, później bazylikę. Mieszkał wraz z Nataszą (zawarli związek małżeński dopiero w 1972) w pustelni przy świątyni. Znany wśród mieszkańców Monachium, zwłaszcza w środowisku emigrantów rosyjskich, stał się bohaterem batalii społecznej na przełomie lat 60. i 70., kiedy okazało się, że świątynia stoi na terenach przeznaczonych pod budowę obiektów olimpijskich na igrzyska 1972.