Antoni Bida (ur. 8 kwietnia 1897 w Ostrowie na Chełmszczyźnie, zm. 2 września 1980 w Warszawie) – polski działacz komunistyczny i dyplomata, dyrektor Urzędu ds. Wyznań (1950–1954), w latach 1957–1963 poseł PRL w Izraelu.

Życiorys thumb|240px|Grób działacza komunistycznego Antoniego Bidy na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Po ukończeniu Gimnazjum im. Staszica w Lublinie studiował prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim, jednak nauki nie ukończył z powodu trudnej sytuacji materialnej. Uzyskał zatrudnienie jako nauczyciel w Hrubieszowie. Jeszcze przed I wojną światową związał się z ruchem lewicowym. W grudniu 1918 brał udział w tworzeniu Rad Delegatów Robotniczych w Lublinie i w łączeniu PPS-Lewicy i SDKPiL w jedną partię – Komunistyczną Partię Robotniczą Polski (KPRP), następnie przemianowaną na Komunistyczną Partię Polski (KPP). Wiosną 1919 został sekretarzem Komitetu Okręgowego (KO) KPP w Radomiu. Następnie przeniósł się do Warszawy, gdzie w jego mieszkaniu odbywały się posiedzenia organów Komitetu Warszawskiego KPP i wydziałów KC KPP.