Jerzy Ofierski, ps. „Kmicic”, „Wąsowski” (ur. 11 stycznia 1926 w Ostrowie Wielkopolskim, zm. 24 listopada 2007 w Warszawie) – polski aktor, pisarz i dziennikarz, żołnierz Narodowych Sił Zbrojnych i Batalionów Chłopskich.
Życiorys Urodził się w Ostrowie Wielkopolskim w rodzinie kupieckiej, związanej ze środowiskiem chłopskim ojca. Pradziadek był chłopem pańszczyźnianym, uczestnikiem powstania styczniowego. Dziadek Ofierskiego wyemigrował do Ameryki, gdzie pracował jako górnik w kopalniach Pensylwanii, a w 1919 wrócił do Polski. Jerzy Ofierski w 1939 został wysiedlony wraz z rodzicami przez Niemców do Generalnego Gubernatorstwa.
W czasie II wojny światowej walczył w oddziale NSZ Wacława Piotrowskiego „Cichego” na Lubelszczyźnie.
W 1946 zadebiutował w prasie jako satyryk, a 1 października 1949 jako aktor w teatrze.
Ofierski stworzył postać sołtysa Kierdziołka z Chlapkowic – wiejskiego filozofa i komentatora bieżących wydarzeń, zaczynającego swoje monologi od sformułowania „Cie choroba!”. Honorowy sołtys III RP.