thumb|Nagrobek Bohdana Bejzego na Starym Cmentarzu w Łodzi Bohdan Bejze (ur. 28 lutego 1929 w Pabianicach, zm. 19 marca 2005 w Łodzi) – polski duchowny rzymskokatolicki, profesor doktor habilitowany filozofii, biskup pomocniczy łódzki w latach 1963–2005.

Życiorys Uczęszczał do Męskiego Gimnazjum im. Jędrzeja Śniadeckiego w Pabianicach. W 1948 po zdaniu egzaminu maturalnego wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Łodzi. 14 czerwca 1953 został wyświęcony na prezbitera przez biskupa diecezjalnego łódzkiego Michała Klepacza. Po ukończeniu studiów na Wydziale Filozofii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego w 1959 uzyskał stopień doktora filozofii. Habilitował się w 1972. W 1987 został profesorem nadzwyczajnym, a w 1993 – profesorem zwyczajnym.

W 1963 papież Jan XXIII, tuż przed swoją śmiercią, mianował go biskupem pomocniczym diecezji łódzkiej ze stolicą tytularną Idassa. Nominacja została zatwierdzona przez kolejnego papieża Pawła VI. Sakry biskupiej udzielił mu 1 września 1963 w katedrze łódzkiej kardynał Stefan Wyszyński, prymas Polski. W diecezji łódzkiej sprawował urząd wikariusza generalnego, był także przewodniczącym Wydziału Nauki i Kultury Chrześcijańskiej. Objął funkcję prałata archidiakona, a następnie dziekana Archikatedralnej Kapituły Łódzkiej.