Bitwa pod Stoney Point – potyczka stoczona podczas wojny o niepodległość Stanów Zjednoczonych.

Przed bitwą Siły brytyjskie: Pod koniec maja 1779 roku generał Henry Clinton wysłał żołnierzy na północ z zamiarem zaatakowania Amerykanów. 1 czerwca Brytyjczycy zaczęli się okopywać w Stoney Point. Stoney Point był garnizonem 17 pułku piechoty, który został później wsparty przez 71 pułk grenadierów. Brytyjczykami dowodził Henry Johnson.

Siły amerykańskie: Amerykanami dowodził generał Anthony Wayne, zebrano siły 1500 żołnierzy Armii Kontynentalnej. Siły amerykańskie stworzyły korpus z różnych jednostek piechoty z regimentów z Virginii, Massachusetts, Północnej Karoliny i Pensylwanii. Według XVIII-wiecznych reguł 1500 ludzi to za mało, żeby przeprowadzić atak, ale dowódcy amerykańscy zauważyli fatalny błąd w umocnieniach Stoney Point, lukę, którą Amerykanie wykorzystali i właśnie tam zaatakowali z zaskoczenia.