W 1865 do świątyni szczytowskiej uczęszczało 1018 osób.
W 1872 parafianie zakupili dla cerkwi trzy świeczniki, dwa krzyże ołtarzowe, opłacili również pozłocenie kiotu, w którym znajdowała się ikona w pomieszczeniu ołtarzowym, oraz wykonanie nowych królewskich wrót. Łącznie koszty zakupionych przedmiotów i wykonanych prac wyniosły 549 rubli, w całości pochodzących z darów parafian. Następnie w 1878. z inicjatywy proboszcza Lwa Goworskiego drewniana świątynia została odremontowana, ponadto dobudowano do niej murowany przedsionek i ułożono nową, marmurową posadzkęR. Stepaniuk Historia parafii ścięcia Głowy św. Jana Chrzciciela w Szczytach [w:]Kalendarz Prawosławny 2009, Wydanie Warszawskiej Metropolii Prawosławnej, , ss. 232–234.. 28 sierpnia/10 września 1878 odnowioną cerkiew ponownie poświęcono. W kolejnych latach wyposażenie świątyni było nadal uzupełniane dzięki darom parafian. Tą drogą do obiektu wpłynęły nowe chorągwie procesyjne, szaty liturgiczne oraz podarowany przez anonimową osobę niewielki relikwiarz. W 1885 w obiekcie pojawił się nowy ikonostas. W ostatniej dekadzie XIX w. cerkiew szczytowska znalazła się wśród świątyń, dla których dar w wysokości 100 rubli przekazał Jan Kronsztadzki. W 1907 obiekt wizytował biskup grodzieński Michał.