Drugie dzieło Nicefora, noszące tytuł Zwięzła kronika (Chronogrphikòn sýntomon) stanowi zbiór tablic chronologicznych z wykazami królów judejskich, perskich i egipskich z okresu Ptolemeuszów, cesarzy rzymskich i bizantyńskich oraz pięciu patriarchatów ekumenicznych poczynając od Adama, aż do śmierci autora w 829 r. Zwięzła kronika została przerobiona około 850 r., a w 20 lat później została przetłumaczona przez Anastazego Bibliotekarza na łacinę, tworząc wraz z kronikami Synkelosa i Teofanesa Wyznawcy Historię trójdzielną. Nieco wcześniej Kronika Nicefora została przełożona na język starobułgarski. Mimo nikłej wartości historycznej Zwięzła kronika była chętnie czytana w Bizancjum jako podręcznik-kompendium. Zachowała się spora liczba rękopisów, z licznymi wstawkami i uzupełnieniami kopistów. Jeden ze skrybów uzupełnił Kronikę do końca panowania Jana Tzimiskesa (976 r.).
Przekłady na język polski Nikefor Patriarcha, Zwięzły zarys historii (fragment), [w:] Greckie i Łacińskie źródła do najstarszych dziejów Słowian, cz. 1 (do VIII w.), przeł. i oprac. Marian Plezia, Kraków 1952, Prace etnologiczne, t. 3, s. 160–165.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Bizantyńscy historycy 717–867 Kategoria:Bizantyńscy teolodzy 717–867 Kategoria:Patriarchowie Konstantynopola Kategoria:Święci prawosławni Kategoria:Urodzeni w VIII wieku Kategoria:Zmarli w 829