Wiceprzewodniczący Najwyższej Rady Gospodarki Narodowej (WSNCh) ZSRR.

Od stycznia 1929 wraz z Nikołajem Bucharinem w opozycji wobec Stalina, w związku z polityką przyspieszonej industrializacji i związanym z tym programem przymusowej kolektywizacji rolnictwa w ZSRR. Oskarżony o odchylenie prawicowe, w 1930 zmuszony do rezygnacji i pozbawiony stanowisk partyjnych i państwowych. W latach 1930–1936 przewodniczący Zjednoczenia Wydawnictw Państwowych (Gosizdat).

U progu wielkiej czystki, zagrożony aresztowaniem 23 sierpnia 1936 roku popełnił samobójstwo na swej podmoskiewskiej daczy strzałem z pistoletu. Gazeta 'Prawda' napisała: 'Tomski zagubił się w swych kontrrewolucyjnych powiązaniach z trockistowsko-zinowiewowskimi terrorystami'. Oskarżony pośmiertnie w procesie „dwudziestu jeden” w marcu 1938. W czerwcu 1988 rehabilitowany z przywróceniem członkostwa w partii od 1904 r.

Przypisy

Bibliografia Томский Михаил Павлович Томский (Ефремов) Михаил Павлович Томский Михаил Павлович na portalu hrono.ru

Kategoria:Rosyjscy komuniści Kategoria:Bolszewicy Kategoria:Związkowcy Kategoria:Członkowie Komitetu Centralnego RKP(b) i WKP(b) Kategoria:Członkowie Biura Politycznego KC RKP(b) i WKP(b) Kategoria:Radzieccy samobójcy Kategoria:Urodzeni w 1880 Kategoria:Zmarli w 1936