Gustav Adolf von Zangen (ur. 7 listopada 1892 w Darmstadt, zm. 1 maja 1964 w Hanau) – niemiecki generał piechoty uczestnik I i II wojny światowej, zbrodniarz wojenny.
Życiorys Pochodził ze szwedzkiego rodu arystokratycznego, osiadłego w Niemczech w końcu XVIII wieku za sprawą bankiera Karola Emila von Zangen. W latach 1908–1912 uczęszczał do Szkoły Kadetów w Moguncji. W latach 1914–1918 służył w 9 reńskim pułku piechoty, uzyskując awans na porucznika i Żelazny Krzyż II klasy. W Reichswehrze był dowódcą batalionu wchodzącego w skład VI okręgu wojskowego (Hanower). Następnie w latach 1927–1938 w stopniu majora służył w 6 Dywizji Piechoty; w latach 1938–1941 w stopniu pułkownika dowodził 88, a później 94 pułkiem piechoty. W okresie 1941–1943 był dowódcą 17 Dywizji Piechoty i 15 stycznia 1942 otrzymał Krzyż Rycerski oraz awans na stopień generała.