W tym samym roku w Horodcu urodził się późniejszy, godny kontynuator jego dzieła, Tadeusz Jerzy Stecki.
Po bracie Antoniego – Krzysztofie, który nie miał także potomstwa, pozostawił zbiór obrazów oraz księgozbiór. W 1842 roku biblioteka liczyła 13 tys. tomów. Wedle opisu Kraszewskiego znajdowały się tam takie tomy jak: rękopis w języku francuskim Waleriana Maxyma z XIV w., księga akt kaplicy arcybiskupiej z Tuluzy z ok. XIV w., Biblia norymberska z XV w., „Cateholicon” Jana Balbi – wydany przez Johanna Fusta. Z późniejszego okresu (druku) „Żywot św. Stanisława” Jana Długosza wyd. 1506, „Opuscula” Jana Tucholczyka, „Statut” Jana Łaskiego, „Postylla” Jana Seklucjana wyd. 1556. Jednym z najcenniejszych zbiorów była „Biblia” Jakuba Wujka z 1599 roku oraz „Zwierciadło” Mikołaja Reja. Znajdowało się również wiele publikacji oraz bibliografii. Jedna z ksiąg nosiła dedykacje Aleksandra Sanuto dla króla Stefana Batorego. Biblioteczne szafy wedle podań Kraszewskiego miały pochodzić od króla Stanisława Leszczyńskiego, który otrzymał je w podarunku od króla Ludwika XV. W bibliotece przechowywane były również numizmaty z czasów Zygmunta Augusta, Jana III Sobieskiego (o tym też w swoim pamiętniku wspomniał Kamil de Pourbaix). Kolekcja obrazów obejmowała ok. 500 dzieł sztuki.