W 809 r. cesarz Xianzong zaprosił Weikuana do stolicy w celu nauczania na dworze cesarskim. Po przybyciu do Chang’anu Weikuan zatrzymał się w klasztorze Anguo, który był jednym z największych klasztorów stolicy. W 810 r. otrzymał zaproszenie do wykładów dla cesarza w hali Linde, gdzie wcześniej wykładał Ehu Dayi.
Później mistrz przeniósł się do klasztoru Xingshan (810 r.), w którym pozostał do swojej śmierci. Ponieważ klasztor ten, tak jak Anguo, należał do największych klasztorów Chang’anu oraz położony był we wschodniej dzielnicy miasta – Weikuan znajdował się w centrum religijnego życia stolicy. W ciągu swojego 8-letniego pobytu w tym mieście Weikuan przyciągnął wielką liczbę mnichów i ludzi świeckich do praktyki. Wkrótce stał się wiodącym nauczycielem chanu w stolicy. Według inskrypcji Bai Juyi, który został jego uczniem w 814 r., mistrz miał ponad 1000 uczniów, z czego 39 osiągnęło oświecenie.