Jako stracharz Bill był bezwzględny i często pozbawiony litości dla swoich przeciwników. W przeciwieństwie do swojego mistrza trzymał wiedźmy w dole za karę – rok za każde odebrane życie, a 2 lata – za każde odebranie życia dziecku. Potem wyławiał je i zabijał – wycinał serce i rzucał na pożarcie psom, aby czarownice nigdy nie mogły wrócić. Jego najważniejszym osiągnięciem było unicestwienie rozpruwacza z Coniston. Miał problemy z alkoholem – pił mnóstwo wina. Często zachowywał się również agresywnie. Po uwolnieniu jego rodziców stał się o wiele bardziej przyjazny.
Walczył przede wszystkim z wodnymi wiedźmami, czasem także ze skeltami (potworami posiadającymi w paszczy kościaną rurkę, którą wypijały krew swojej ofiary). Pomagały mu dwa wilczarze: suczka Szpon i pies Kieł. Kieł ginie podczas walki z wiedźmą Morweną. Suka niewiele później powija dwa szczeniaki – Krew i Kość. Po śmierci Billa psami zajmuje się Thomas, następnie przechodzą pod opiekę Judda Brinscalla – byłego ucznia Johna Gregory'ego, który z powodzeniem ukończył termin i po śmierci Billa osiadł w jego młynie.