Mieszkańców Palikrów w liczbie około 1,2 tysiąca spędzono na łąkę i przystąpiono do rozdzielania Polaków i Ukraińców. W przypadku braku dokumentów identyfikacji narodowości dokonywało kilka miejscowych Ukrainek. Po oddzieleniu Ukraińców Polacy zostali rozstrzelani z kilku ciężkich karabinów maszynowych. Ofiar byłoby więcej, gdyby w pewnym momencie niemiecki oficer nie przerwał egzekucji. Dobijaniem rannych zajmowała się grupa około 10 banderowców. Ocalało zaledwie kilka rannych osób, które zostały wzięte za martwe.
Po egzekucji banderowcy kazali kilku ukraińskim cywilom obdzierać trupy z ubrań i butów, które załadowano na wozy. Obrabowano również opuszczone polskie zabudowania. Następnie polskie domy zostały spalone.
Odnalezieni w kryjówkach Polacy zostali zamordowani. Ustalono 265 nazwisk ofiar z łącznej liczby 365 zabitych.
Masakrę przeżyli Katarzyna i Dymitr Wasylinkowie, którzy ukrywali Żyda Daniela Schapiro (w 1995 roku uznani przez Instytut Jad Waszem za Sprawiedliwych wśród Narodów Świata).