Status graniczny stracił na znaczeniu wraz z zakupem księstwa zatorskiego przez króla polskiego w 1494 aż do jego całkowitej inkorporacji w 1564.

Po założeniu miasta, klasztoru i drogi krzyżowej w Kalwarii Zebrzydowskiej na przełomie XVI i XVII wieku rzekę w górnym jej biegu zaczęto nazywać „Cedronem”, choć nazwa ta dotyczyła początkowo jedynie odcinka długości około jednego kilometra przepływającego przez teren dróżek kalwaryjskichJ. Zinkow, 2000, s. 217. Czasem nazywano też rzekę Cedron Skawinką Zachodnią, a Głogoczówkę Skawinką Wschodnią. Wyraźne przetasowanie nazewnictwa odcinków rzek zaczęło się pojawiać na mapach z końca XIX wieku, gdzie za sprawą austriackich kartografów Skawinką nazwano odcinek rzeki powstałej z połączenia potoków Harbutówki i Skotnicy w Biertowicach i przebiegający przez Radziszów aż do ujścia. Główny lewobrzeżny dopływ od strony Woli Radziszowskiej, dawna Skawinka Zachodnia od Skawinek nosi nazwę Cedron. Mimo to nadal spotykane są mapy i przewodniki wierne tradycyjnemu przebiegowi od SkawinekMałopolska. Mapa samochodowo-krajoznawcza, COMPASS, J. Zinkow, 2000.

Zobacz też Rzeki w Polsce

Przypisy

Linki zewnętrzne

Dorzecze Skawinki Kategoria:Rzeki w Polsce Kategoria:Wody Beskidu Makowskiego