Budowę linii do Głubczyc ukończono 1 grudnia 1876, a Racławice Śląskie stały się węzłem kolejowym.
Budowę dworca w Racławicach Śląskich ukończono w 1876. W budynku mieściły się pomieszczenia obsługi ruchu kolejowego, posterunek żandarmerii pocztowej, poczekalnia, bufet oraz mieszkania dla kolejarzy. W pobliżu dworca wzniesiono trzy nastawnie wykonawcze. W 1898 oddano do użytku obrotnicę parowozów. W tym samym roku, na zachodnim krańcu dworca powstała trzystanowiskowa lokomotywownia.
W lipcu 1903 Racławice Śląskie nawiedziła największa powódź w historii wsi. Pod naporem wody w Osobłodze, nocą 10 lipca zawalił się most na linii kolejowej w kierunku Raciborza. Nowy, stalowy most zbudowano w 1905. W tym samym roku na terenie dworca ukończono budowę wieży ciśnień oraz pięciu żurawi wodnych.
W ramach akcji „Mosty”, która rozpoczęła III powstanie śląskie, powstańcy podłożyli ładunki wybuchowe na torowisku w Racławicach Śląskich, pod wiaduktem z szosą prowadzącą do Prudnika, w wyniku czego całkowicie zablokowano wyjazd z Racławic Śląskich w kierunku zachodnim. Kolejna grupa podjęła próbę wysadzenia mostu kolejowego nad Osobłogą. Ładunek wybuchowy umieszczony przez powstańców eksplodował powodując uszkodzenia, ale konstrukcja nie zawaliła się. Wysadzono również most w pobliżu Dzierżysławic na odcinku Racławice Śląskie–Głogówek.