Adam Willmann (ur. 16 lutego 1908 w Rawie Ruskiej, zm. 1995) – polski działacz państwowy i dyplomata, ambasador PRL na Węgrzech (1955–1959), we Włoszech (1962–1967) i Finlandii (1972–1978), wiceminister spraw zagranicznych (1969–1972).
Życiorys Syn Kazimierza. Z wykształcenia filolog romanista, absolwent Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie (1930), w okresie studiów ukończył także kurs języka francuskiego na Universite de Poitiers (sierpień 1929). W latach 1928–1939 pracował w następujących miejscach: Zarząd Okręgowy Woj. Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej (Lwów), od praktykanta po zastępcę dyrektora okręgu, następnie kierował administracją i buchalterią Instytutu Techniki Szybownictwa, Studium Lotniczego Politechniki Lwowskiej i Laboratorium Aerodynamicznego.
W latach 1940–1941 pracował w Zarządzie Państwowych Kas Oszczędności i Państwowego Kredytu we Lwowie, po ukończeniu kursu podwyższającego kwalifikacje, mianowany kierownikiem finansowym Państwowych Kas Oszczędności i Państwowego Kredytu Rejonu Ponikowickiego. W latach 1941–1944 pracował w zakładzie „Kontakt” i Spółdzielni Inżynierskiej we Lwowie jako: urzędnik administracyjny i kierownik administracyjny.