Historia i budowa stacji Historia stacji jest nierozerwalnie związana z działalnością wrocławskich naukowców na Spitsbergenie, głównie prof. Alfreda Jahna, prof. Aleksandra Kosiby i doc. Stanisława Baranowskiego. Wszyscy wymienieni badacze tworzyli i realizowali programy naukowe podczas wypraw polarnych na Spitsbergen w ramach III Międzynarodowego Roku Geofizycznego w latach 1957-1960. Profesorowie A. Jahn i A. Kosiba, wywodzący się z Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie i mający za sobą nauki u prof. Henryka Arctowskiego oraz doświadczenia z wyprawy na Grenlandię (Kosiba dwukrotnie), byli liderami grup badawczych, odpowiednio geomorfologicznej i glacjologiczno-klimatologicznej. Stanisław Baranowski wziął natomiast udział w pierwszym, historycznym zimowaniu w Polskiej Stacji Polarnej w Hornsundzie. Już w tamtym okresie letnie grupy badawcze, w których przeważali badacze z ówczesnego Instytutu Geograficznego Uniwersytetu Wrocławskiego – w grupie glacjologiczno-klimatologicznej: Aleksander Kosiba (wszystkie 4 wyprawy letnie) Stanisław Baranowski (zimowanie i wszystkie 4 wyprawy letnie), Gabriel Wójcik (1957, 1958, 1959), Stefan Reichart (1959), Jarema Rdułtowski (1958, 1959, 1960), Stanisław Warzecha (1957), Jan Romer (1958);