Edward Giergielewicz (ur. 20 września 1903 w Kaliszu, zm. 9 kwietnia 1940 w Katyniu) – polski sędzia, historyk, doktor prawa, pracownik Ministerstwa Sprawiedliwości, kapitan piechoty Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej i ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Był synem Juliana i Zenobii Giergielewiczów. Ukończył gimnazjum w Płocku oraz prawo na Uniwersytecie Warszawskim (1927). Tytuł doktora prawa uzyskał w 1930 r. Jego rozprawa doktorska Poglądy filozoficzno prawne Hugona Kołłątaja przyjęta została przez Radę Wydziału Prawa jako praca Seminarium filozofii prawa Uniwersytetu Warszawskiego.
Był sędzią w Lublinie. Następnie został przeniesiony do Sądu Okręgowego w Warszawie, jednocześnie pracował naukowo. Przed wojną mieszkał w Warszawie przy ul. Szregera 87.
Po wybuchu II wojny światowej, w czasie kampanii wrześniowej 1939 . Po agresji sowieckiej, w czasie której Armia Czerwona wkroczyła na tereny wschodnie Polski, został rozbrojony i wzięty do obozu jenieckiego NKWD dla oficerów WP w Kozielsku. Stamtąd udało mu się przesłać gryps do brata. Wiosną 1940 został przetransportowany do Katynia i rozstrzelany przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940.