Umożliwiła ona podpisanie kontraktu z wytwórnią Nuclear Blast – dzięki niej zespół został zauważony.
W 1995 roku muzycy zespołu postanowili zaprzestać zatrudniania sesyjnych wokalistów, ponieważ było to niewygodne przy nagrywaniu nowych płyt i koncertowaniu; poprosili więc Andersa Fridéna, aby na stałe dołączył do składu. Na miejsce perkusisty przyjęty został Björn Gelotte. Jeszcze w tym samym roku grupa nagrała swój drugi album, The Jester Race. Materiał na nim zawarty został zarejestrowany w Studio Fredman, jednak w przeciwieństwie do poprzednich nagrań powstał przy pomocy właściciela studia, Fredrika Nordströma. Płyta została wydana w 1996 roku i odniosła sukces na rynku europejskim oraz japońskim. Później In Flames koncertował z takimi zespołami jak Samael, Grip Inc. czy Kreator.
1997-2001 W 1997 roku muzycy z In Flames nagrali i wydali swoją trzecią płytę, Whoracle. Podobnie jak The Jester Race została nagrana w Studio Fredman przy pomocy Fredrika Nordströma. Po nagraniu albumu Glenn Ljungström oraz Johan Larsson nieoczekiwanie ogłosili swoje odejście z zespołu. Na czas trasy koncertowej z zespołem Dimmu Borgir ich miejsca zajęli Niklas Engelin (gitara) oraz Peter Iwers (bas). Po zakończeniu trasy obaj na stałe dołączyli do grupy.