Ksienija Aleksandrowna Niekrasowa (ros. Ксения Александровна Некрасова, ur. 18 stycznia 1912 w Irbitskich Wierszynach, zm. 17 lutego 1958 w Moskwie – poetka rosyjska.
Życie Rodziców nie znała, a w każdym razie nie pamiętała, na wychowanie wzięła ją z sierocińca rodzina nauczyciela. Ukończyła siedmioletnią szkołę podstawową. Potem uczyła się w technikum pedagogicznym. Pracowała jako animatorka kultury w dużym zakładzie przemysłu ciężkiego na Uralu. W czasie II wojny światowej z mężem i małym dzieckiem została ewakuowana do Azji Środkowej, gdzie rodzina żyła w skrajnej nędzy. Dziecko wkrótce zmarło, a mąż poetki wpadł w chorobę psychiczną. Wyjechawszy do Moskwy, Niekrasowa tułała się po wynajmowanych lub użyczanych pokojach. Treścią jej życia była praca artystyczna. Jej podanie o przyjęcie do Związku Pisarzy odrzucono mimo poparcia kilku wybitnych twórców. Została jego członkiem dopiero pośmiertnie. Jej wiersze cenili wysoko tak znakomici poeci, jak Anna Achmatowa, Dawid Samojłow i Michaił Swietłow.