13-22..
„Wychowanie” (paideia) (rozdziały II-IV) Wychowanie dzieci było odmienne od innych państw. Inni Hellenowie oddawali swoich synów pod opiekę pedagogów i wysyłali do nauczycieli. Poza tym buty wydelikacały stopy, odzież rozpieszczała ciała a żołądki były miarą jedzenia. Likurg w przeciwieństwie do nich, powierzył edukację chłopców (paides) pajdonomowi. Miał on prawo karać surowo za złe postępowanie. Pomagali mu młodzi mężczyźni z biczami. Chłopcy hartowali stopy chodząc boso. Likurg uważał, że oni lepiej będą szybciej biegać i wyżej skakać. Kazał także nosić jedną szatę na rok. Ciało w ten sposób przygotowywało się na chłody i upały. Żywność miała być dawana im tyle, aby nie doświadczali głodu. Odżywianie takie dawało smukłe i wyższe ciało. Prawodawca dopuścił kradzież jedzenia, aby uczyli się zręczności w zdobywaniu żywności. Za złe kradzenie karą była chłosta. Zaprowadził konkurs na najwięcej zabranych serów z ołtarza Artemidy Orthii. Chłopcy zawsze mieli mieć nad sobą przełożonego (II). Następnie autor opisał wychowanie młodzieńców (paidiskoi). Likurg obarczył ich wieloma obowiązkami. Zaszczepił w nich poczucie skromności, opanowania (III). Na koniec było wychowanie młodych mężczyzn (hebontes). Likurg zadbał o nich najbardziej. Położył nacisk na rywalizację w dzielności. Mieli być zawsze najdzielniejszymi.