Odważnym na polu walki zapewniono szczęśliwe życie, tchórzostwo zaś piętnowano, np. nakazem ustępowania na drodze młodszym, albo odmową chodzenia naoliwionym (IX). Likurg zatroszczył się o ludzi starszych. Oddał gerontom z geruzji osądzanie spraw zagrożonych śmiercią. Dzięki czemu starszyzna była najbardziej szanowana. Współzawodnictwo o urząd geronta było wśród obywateli cenione najwyżej (X)Ibid., s. 36-48..
„Armia spartańska” (rozdziały XI-XII) Eforowie ogłaszali, przez herolda, powołanie do wojska roczniki, a potem przyszłych rzemieślników. Mieli oni za zadanie tworzyć sprzęty na potrzeby wojska, przewożone na wozach oraz zwierzętach. Likurg ustanowił kolor purpurowy dla hoplitów i nadał im spiżową tarczę. Dorosłym pozwolił zapuszczać długie włosy, aby byli dostojniejszymi i groźniejszymi. Wojsko podzielił na sześć mor jazdy i hoplitów. Mora posiadała polemarchę, 4 lochagów, 8 pentekosterów i 16 enomotarchów. Dowódcy stali w pierwszym szeregu szyku bojowego (XI). Likurg kazał rozbijać obóz na planie koła, jeżeli nie ma z tyłu gór, muru czy rzeki. Straże w dzień mieli strzec broni w obozie, natomiast wrogów obserwowali jeźdźcy. W nocy straż poza obozem mieli pełnić Skiryci, a teraz najemnicy. Lacedemończycy, ze względów bezpieczeństwa, zawsze chodzili z włócznią. Często przenosili obóz.