Przed bitwą wojska niemieckie posiadały, oprócz siły żywej, kilkukrotną przewagę w artylerii, która wcześniej została okopana i dobrze ufortyfikowana w działobitniach. Niemieckie oddziały były w lepszej sytuacji zaopatrzeniowej mając niedaleko Wielbark (Willenberg), Nidzicę (Neidenburg), Mławę, odległości do tych miast nie przekraczały 25-35 kilometrów od terenów walki. Natomiast wojska rosyjskie cierpiały na brak amunicji, małą liczbę dział i karabinów, na korzyść Rosjan przemawiało jedynie pozytywne nastawienie ludności cywilnej, oprócz liczących około 10% ludności kolonistów niemieckich i liczących również około 10% Żydów, którzy byli wrogo nastawieni do wojsk rosyjskich, a nawet im szkodzili przecinając kable, niszcząc mosty i wywołując pożary.
Walki thumb|220px|Wojska niemieckie w lesie pod Obórkami 1915 r. Zb. Mirosława Krejpowicza. Około północy z 12 na 13 lipca uderzenie niemieckie za pomocą artylerii nie było jeszcze możliwe z powodu silnej mgły. Dopiero o 4:45 w sile ponad 800 dział, od północy, rozpoczęto ostrzał artyleryjski. Pierwsze pociski spadły na 2. i 11 Dywizję Syberyjską i od razu obie dywizje poniosły duże straty w ludziach w wyniku ostrzału. 1/3 żołnierzy ulokowanych w okopach zginęła rażona wybuchami i pogrzebana żywcem w wyniku osunięć ziemi i zawaleń schronów.