Iwan Panfiłowicz Biełow, ros. Иван Панфилович Белов (ur. we wsi Koliniczewo, w powiecie czerepowieckim, w guberni nowogorodzkiej, zm. 29 lipca 1938 w Moskwie) – komandarm I rangi Armii Czerwonej.

Życiorys Od 1913 roku służył w Armii Imperium Rosyjskiego jako szeregowiec, później podoficerL. Bazylow, J. Sobczak, Encyklopedia rewolucji październikowej, Wiedza Powszechna, Warszawa 1977, s. 40.. Walczył w I wojnie światowej. Od lutego 1917 roku był członkiem lewicowej frakcji eserowców oraz przewodniczącym Komitetu żołnierskiego 1 Syberyjskiego pułku zapasowego w Taszkencie. Pułkiem dowodził w czasie rewolucji październikowej. Członek Rady Turkiestańskiej 1917–1919 i członek Turkiestańskiego Komitetu Wykonawczego w latach 1918–1921. W 1918 komendant twierdzy Taszkent i dowódca garnizonu. Po zdławieniu lewoeserowskiego powstania w Taszkencie wyszedł z partii lewych eserów. Członek Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej Rosji(b) (SDPRR(b)) od 1919. Mianowany zastępca dowódcy Turkiestańskiego Okręgu Wojskowego. Od kwietnia 1919 naczelny dowódca Wojsk Republiki Turkiestan. W końcu 1919–1920 dowódca dywizji w Bucharskiej Grupie Wojsk. W latach 1921–1922 zdławił bunt na Kubaniu.