W latach 1973–1980 pełnił mandat radnego WRN w Kielcach, był jej wiceprzewodniczącym. W 1976 uzyskał mandat posła na Sejm PRL VII kadencji z okręgu Kielce. Zasiadał w Komisji Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych oraz Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska. W 1980 odnowił mandat poselski, kontynuował pracę w komisjach sejmowych. W latach 80. pełnił obowiązki wiceministra administracji i gospodarki przestrzennej. Funkcję podsekretarza stanu (wiceministra) pełnił w latach 1982–1987; w tym czasie kilkakrotnie następowały reorganizacje administracji rządowej, związku z czym był kolejno wiceministrem administracji, gospodarki terenowej i ochrony środowiska (do 1983), administracji i gospodarki przestrzennej (1983–1985), wreszcie budownictwa, gospodarki przestrzennej i komunalnej. W czerwcu 1989 został wiceprezesem Najwyższej Izby Kontroli, od marca do maja 1991 pełnił obowiązki prezesa z nominacji marszałka Sejmu (w okresie między odwołaniem Tadeusza Hupałowskiego i powołaniem Waleriana Pańki). W latach 1988–1990 był członkiem Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa.