Tuł (621 m n.p.m.) – niewysoki szczyt na Pogórzu Cieszyńskim w wododziale Wisły i Odry, na wschód od Lesznej Górnej.

Położenie

Orograficznie znajduje się w grzbiecie, stanowiącym przedłużenie Pasma Stożka i Czantorii w Beskidzie Śląskim. Wznosi się ok. 2,5 km na północny zachód od Małej Czantorii, oddzielony od niej Przełęczą pod Tułem (536 m n.p.m.). Ma formę górskiego wału długości ok. 3 km, opadającego łagodnie w kierunku zachodnim. Wierzchołek, znajdujący się we wschodniej części tego wału, leży w głównym wododziale Polski: spływające z jego wschodnich stoków wody trafiają do potoku Cisówka w dorzeczu Wisły, zaś wody z pozostałych zboczy spływają do potoku Lesznianka, należącego przez Olzę do dorzecza Odry.

Geologia

Tuł zbudowany jest z wapieni cieszyńskich i tylko w nieznacznym stopniu zalesiony, pokryty jest w większości zaroślami i łąkami o bogatej roślinności wapieniolubnej i kserotermicznej. Przyroda Na wysoką wartość przyrodniczą Tułu zwracali uwagę już na przełomie XIX i XX w. Josef Matzura i Józef Londzin, a w latach międzywojennych Karol Buzek, Andrzej Czudek, Marian Koczwara i Kazimierz Simm.