Pietro Angelo Secchi (ur. 29 czerwca 1818 w Reggio nell’Emilia, zm. 26 lutego 1878 w Rzymie) – włoski uczony i jezuita. Interesował i zajmował się głównie fizyką, matematyką i astronomią. Stosował metody spektroskopii do badania ciał niebieskich, był pionierem w klasyfikowaniu gwiazd ze względu na ich typ widmowy. Oprócz tego badał plamy słoneczne, protuberancje, zjawisko korony słonecznej, podwójne gwiazdy, prognozowanie pogody i magnetyzm ziemski. Był dyrektorem Obserwatorium Watykańskiego.
Życiorys Był synem stolarza Antonio Secchiego i Luise z domu Belgieri. Edukację rozpoczął w jezuickiej szkole w swojej rodzinnej miejscowości. W wieku 16 lat wstąpił do zakonu Jezuitów w Rzymie. Kontynuował naukę w jezuickim Collegio Romana, gdzie uczył się zarówno przedmiotów humanistycznych, jak i ścisłych. Jego nauczyciele szybko dostrzegli w nim talent do matematyki i fizyki. Po zakończeniu kolegium został nauczycielem tych dwóch przedmiotów w szkole, w Rzymie. W 1841 roku zaczął wykładać fizykę w kolegium jezuickim w Loreto. W 1844 roku rozpoczął studia teologiczne, a trzy lata później otrzymał święcenia kapłańskie. Od tamtego czasu przebywał w Rzymie. W 1848 roku musiał jednak opuścić miasto z powodu wybuchu rewolucji i powstania Republiki Rzymskiej.