Okres II wojny światowej We wrześniu 1939 w stopniu por. – zastępca, a następnie dowódca kompanii ckm w 19. pp 5. DP, brał udział w walkach pod Włocławkiem, Płockiem, bronił Modlina, dwukrotnie ranny – pod Płockiem i w Palmirach. Od 20 września 1939 w szpitalu w Modlinie, skąd trafił do obozu jenieckiego Soldau (KL) w Działdowie. Uciekł, kierując się do Suwałk, tu ponownie aresztowany, uciekł po raz drugi, osiadł na Wileńszczyźnie. W 1942 rozpoczął działalność w AK jako szef komórki wywiadowczej wywiadu kolejowego – okręg „Wiano”. Używał ps. „Jezierza”, „Lis” oraz nazwisk: Piwowarski, Sadowski.
Aresztowanie, proces, stracenie mały|240px|Groby kpr. pchor Dionizego Sosnowskiego ps. „Józef” oraz por. Zygmunta Szymanowskiego ps. „Jezierza” w Panteonie – Mauzoleum Wyklętych-Niezłomnych na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie 20 września 1944 aresztowany przez NKWD, nierozpoznany, ale za działalność w AK skazany na 10 lat pozbawienia wolności. 15 marca 1945 udało mu się uciec, 30 kwietnia 1945 wrócił do Suwałk, w 1947, poszukiwany przez UB, przeniósł się do Szklarskiej Poręby. W tym czasie pod ps. „Lis”, „Bez” działał w Ośrodku Mobilizacyjnym Okręgu Wileńskiego AK, tworząc i dowodząc siatką wywiadowczą, która zbierała informacje o działalności politycznej, gospodarczej i nastrojach społecznych.