W latach 1940–1944 był więźniem funkcyjnym. Pełnił między innymi funkcje starszego bloku nr 2 i oberkapo w warsztatach odzieżowych w obozie głównym. Miał na sumieniu zakatowanie na śmierć wielu więźniów. Innych topił w dołach kloacznych lub w kadziach z chemikaliami, przeznaczonymi do garbowania skór. 15 czerwca 1944 został powołany do jednostki Oskara Dirlewangera. Kiedy jego oddział miał trafić do niewoli zbiegł i pod koniec maja 1945 dostał się do Berlina. W 1953 ożenił się, a od 1956 do aresztowania w 1966 pracował w zakładach AEG w Berlinie jako zbrojarz.

14 czerwca 1968 został za swoje zbrodnie skazany przez zachodnioniemiecki sąd we Frankfurcie nad Menem na dożywotnie pozbawienie wolności.

Przypisy

Bibliografia Informacje z procesu Bernharda Bonitza i Josefa Windecka Artykuł Tańce z Historią w „Rzeczpospolitej”

Kategoria:Niemieccy zbrodniarze wojenni w okresie II wojny światowej Kategoria:Urodzeni w 1907 Kategoria:Więźniowie KL Auschwitz Kategoria:Więźniowie KL Sachsenhausen Kategoria:Zbrodniarze nazistowscy osądzeni w Republice Federalnej Niemiec Kategoria:Zmarli w 1971 Kategoria:Żołnierze Waffen-SS Kategoria:Ludzie urodzeni w Chemnitz