Po zaakceptowaniu projektu wytwórnia przystąpiła do budowy mniejszego modelu konstrukcji oznaczonej jako Model 7002. Miał on posłużyć do zbadania zachowania się skrzydła delta przy lotach z różnymi prędkościami poddźwiękowymi. W celu przyspieszenia prac i obniżenia kosztów produkcji Model 7002 został zbudowany z wykorzystaniem wielu istniejących już elementów z samolotów Bell P-63 Kingcobra, Lockheed F-80 Shooting Star, Consolidated Vultee XP-81, Vultee BT-13 Valiant. W 1948 zmieniono oznaczenia docelowego samolotu na XF-92 zastępując literę P literą F jak fighter/myśliwiec. W tym samym roku „składak” był już gotowy do odbycia swojego pierwszego lotu, lecz cały projekt jako nieperspektywiczny został anulowany. Pomimo tego zdecydowano się kontynuować badania, zmieniając oznaczenie Modelu 7002 na XF-92A. Maszyna w kwietniu 1948 roku trafiła do obecnej bazy Edwards Air Force Base. W swój pierwszy lot wystartowała 18 września 1948 roku (parę miesięcy wcześniej, 6 czerwca samolot wykonał „skok”, unosząc się na chwilę w powietrze podczas prób kołowania na pasie startowym). Za sterami samolotu zasiadł pilot testowy wytwórni Ellis D. „Sam” Shannon. 14 maja 1949 roku samolot został przekazany w ręce US Air Force do dalszych badań. Wśród pilotów latających za sterami XF-92A byli między innymi Chuck Yeager i Albert Scott Crossfield.