Na początku 1919 został członkiem Ukraińskiej Rady Narodowej ZURL. Również w 1919 wstąpił do Armii Halickiej, został kapelanem 9 pułku 3 brygady II Korpusu HA. Po zakończeniu wojny polsko-ukraińskiej w lecie 1920 powrócił do domu, objął probostwo w Uhrynowie Starym. W 1921 zmarła na gruźlicę jego żona Myrosława, osierocając 6 dzieci: Martę, Stepana, Ołeksandra, Wołodymyra, Wasyla, Oksanę, Bohdana. Wcześniej, w wieku niemowlęcym zmarła córka Myrosława.
W czasie prowadzenia probostwa w Uhrynowie Starym nawiązał współpracę z kałuską filią „Silśkiego Hospodara”.
W listopadzie 1928 roku został aresztowany przez polską policję pod zarzutem odprawienia mszy za zabitych żołnierzy UHA, podczas której miał nawoływać do nienawiści do Polski i Polaków oraz opowiadać się za przyłączeniem Galicji Wschodniej do przyszłego państwa ukraińskiego. Aresztowano także jego syna Stepana za rozpowszechnianie ulotek. Kilka dni później obaj zostali zwolnieni z braku dowodówDavid R. Marples, Heroes and villains: creating national history in contemporary Ukraine, Central European University Press, Budapest – New York 2007, s.