Kosta Milovanović Pećanac (cyr. Коста Миловановић Пећанац; ur. w 1879 w Dečani, zm. 25 maja 1944 w Nikolinacu) – serbski wojskowy, vojvoda, przywódca czetników, kolaborant, dowódca partyzantki czetnickiej podczas II wojny światowej.
Życiorys Syn Milovana i Persidy. Ukończył szkołę podoficerską w Belgradzie. W 1904 r. wstąpił ochotniczo do jednego z tworzących się wówczas oddziałów czetników. Uzyskał tytuł wojewody. Uczestniczył w wojnach bałkańskich w latach 1912–1913 jako członek oddziału czetników. Następnie brał udział w I wojnie światowej w szeregach armii serbskiej. Po jej pokonaniu pod koniec 1915 r., przeszedł przez Albanię na grecką wyspę Korfu. Na początku 1917 r. został wysłany przez dowództwo serbskie na południowe tereny Serbii, okupowane przez Bułgarów. W lutym tego roku stanął na czele powstania, które po początkowych sukcesach, pod koniec marca zostało zlikwidowane. Po zakończeniu wojny został awansowany do stopnia kapitana. W 1932 r. został przewodniczącym paramilitarnego Stowarzyszenia Serbskich Czetników „Petar Mrkonjić”, rozbudowując mocno jego struktury. Krótko przed wybuchem wojny z Niemcami w kwietniu 1941 r., zorganizował prawdopodobnie przy pomocy dowództwa armii jugosłowiańskiej oddział zbrojny złożony z czetników.