Po II wojnie światowej osiadł w Londynie (gdzie założył Instytut Kultury Polskiej na Obczyźnie), ale od 1957 r. przyjeżdżał często do Zakopanego. Zginął w wypadku samochodowym w 1970 r. Pochowany na starym cmentarzu w Zakopanem dostęp 08.01.2016 (kw. L-I-6) Michał Gwalbert Pawlikowski. mały|Grób Jana Gwalberta i Michała Gwalberta Pawlikowskich na Cmentarzu Zasłużonych na Pęksowym Brzyzku Twórczość W obfitej i różnorodnej twórczości pisarskiej P. pojawiają się Tatry i Podhale już od 1906 r., najwcześniej w jego zbiorze wierszy Wiosenny gość (Lw. 1906), a potem w wierszach publikowanych osobno, jak: Wicher ("Wierchy" 1, 1923), O sto mil (tamże 2, 1924), Na Pęksów Brzyzek (tamże 6, 1928) i wreszcie w zbiorze fragmentów poetyckich Harfa Eola (Medyka 1930), a po wielu latach w wierszu Świerki w Devonie ("Wiadomości", Londyn, 1971, nr 1311). Fragmenty Iliady Homera przełożył na gwarę podhalańską i opublikował pt. O wojnie Greków z Trojanami ("Lamus" 1, 1909 i 4, 1912-13). Jego nietatrzański poemat Wierzę w jednego Boga (Medyka 1934) w czasie II wojny świat.