Oprócz pracy projektowej, Lina Bo Bardi zajmowała się także wzornictwem, scenografią i modą. W latach 50. była także wykładowczynią na Wydziale Architektury i Urbanistyki na Uniwersytecie w São Paulo (FAU USP) i w Szkole Sztuk Pięknych na Uniwersytecie Bahia.

W 2021 r. Lina Bo Bardi uhonorowana została pośmiertnie Złotym Lwem 17. Międzynarodowego Biennale Architektury w Wenecji. Hashim Sarkis, kurator Biennale, uzasadnił przyznanie nagrody Bardi następująco: Jeśli jakiś architekt najlepiej uosabia temat tegorocznej wystawy to jest nim Lina Bo Bardi. Jej kariera jako projektantki, redaktorki, kuratorki i aktywistki przypomina nam o roli architekta jako koordynatora i, co ważne, twórcy zbiorowych wizji. Lina Bo Bardi uosabia również wytrwałość architekta w trudnych czasach, niezależnie od tego, czy charakteryzują się one wojnami, konfliktami politycznymi czy imigracją, oraz zdolność do zachowania kreatywności i optymizmu w każdych okolicznościach.

Bibliografia Libby Sellers, Women Design. Pioneers in architecture, industrial, graphic and digital design from the twentieth century to the present day, Londyn: Frances Lincoln, 2017.

Przypisy

Kategoria:Włoscy architekci Kategoria:Urodzeni w 1914 Kategoria:Zmarli w 1992 Kategoria:Ludzie urodzeni w Rzymie